معمارشیتکت

به عنوان کامنتی بر بحث «ردّپای الگوهای همسان ….» و به خواست دوست عزیزم «مهندسِ مطلق»، مایل‌ام دو واژه‌ی تخصصی در نظریه فرهنگی معاصر را از کتابِ اندرو ادگار و پیتر سج‌ویک (مفاهیم بنیادی نظریه فرهنگی، نشر آگاه، ترجمه مهران مهاجر و محمد نبوی) با کمی دخل‌وتصرف و دوخت‌ودوز این‌جا نقل کنم (بعله! البته که من تنبل‌ام … امّا حتی در غیر این صورت هم جز با اتّکا به واژگان دیگران قادر به حرف زدن و بیان منظور نمی‌شدم).

اوّل، ساخت‌یابی (Structuration)

1.    «ساخت‌یابی» نظریه و مفهومی‌ است که آنتونی گیدنز، نظریه‌پرداز اجتماعیِ انگلیسی، برای تبیین رابطه عاملیت انسانی با ویژگی‌های پایدار و طرح‌مند کلیت جامعه مطرح می‌کند [بخوانید رابطه بین دانشجوی معماری با کلیتِ آتلیه/ دانشکده]… (ادامه…)

در پایان نوشته طرح یک مساله ،پروسه طراحی ، نمونه هایی از طرح های دانشجویی به عنوان طرح هایی با الگوی یکسان ، معرفی شده اند، این برخورد حاوی دو نگرش انتقادی است … یکی ارائه مباحث طراحی ، مغایر با انتظار از واحد ارائه شده دانشگاه (مثلا ارائه مباحث و صورت مساله طرح ۵ در طرح ۱) و دوم القای نظر استاد به دانشجو و در نتیجه یکسانی طرح ها …

مساله اول نیازمند تفحص و تحقیق در خصوص مباحثی است که در هر مرحله از طراحی در دانشکده های معماری دانشگاه های ایران ارائه میشود، مشترکات و باید های آنها و نیز بخشهایی که مطابق با نیاز و تشخیص هر دانشکده بر عهده گروه معماری آن دانشکده گذاشته شده باید استخراج می شد ، با نمونه هایی از دانشگاه های موفق دنیا مورد مقایسه قرار میگرفت و … که از حوصله مطلب ما خارج بود، این امکان هم وجود داشت ( و دارد) که اساتیدی مثل مرتضی میرغلامی ، توضیح خلاصه ای در این خصوص ارائه کند … (ادامه…)