معمارشیتکت

برگردیم به ۱۰ سالگی … به اون وقتها که همه میخواستند خلبان و یا معلم شوند … اون وقتها که بزرگترین قهرمانها معلمی بود که همه چیز را میدانست و برای هر سوالی یه پاسخی داشت و یا خلبانی که اون دور دستها در آسمان پرواز میکرد … اون موقع ها من میخواستم نقاش بشم …

ولی یک نفر هست که میخواهد معمار شود … اگر معمار بودم … چه کار میکردم ؟ چی میساختم … انشا رو بخونید ، من همیشه یک حاشیه بر متن مینوشتم ولی متن حاضر موضوع انشا نوشته هلیا ارجمند فر ، ۱۰ ساله و علاقه مند به معماری است ، قابل تامل و بدون نیاز به حاشیه …

اصل متن به صورت فایل اسکن شده اینجا گذاشته شده (خط آخر جا افتاده) و متن کامل را در ادامه مطلب بخوانید.

اگر من یک معمار بودم برجی میساختم به بلندای هفت آسمان به بلندای ستاره ها به بلندای خورشید و ماه طوری که اگر به روی نوک آن برویم نمی افتیم و میتوانیم از روی آن به سیاره ها و ستاره ها سفر کنیم توی آن از طلا و روکشش از نقره ساخته شود در آن موزه ای از قدیمی ترین وسایل و کالاها باشد که آن ها را از زیر زمین پیدا کرده باشند و بازسازی نکرده باشند.

علاوه بر موزه در آن رستورانی بزرگ و در آن قدیمی ترین و جدیدترین و خوشمزه ترین و بهترین غذاها و دسر ها درست شود.

در پارکینگ آن کلکسیونی از قدیمی ترین ماشین ها هواپیماها و هلی کوپترها و کشتی ها باشد. من برجم را در مسافتی بزرگ میساختم که حیاط آن باند فرودگاه باشد. در طبقه چهارم آن خانه ای بزرگ برای بچه های یتیم باشد که به بهترین نحو از آنها مراقبت شود. اینجا تاریخ گرد آمده برای بازدید انسان ها و استفاده از تجربه ی گذشتگان. من برجم را برای خوشگذرانی نمی سازم بلکه برای این می سازم که مردم چیزی به تجربه خود اضافه کنند و از کارهای گذشتگان باخبر شوند.